Prolog

                                                      Są takie chwile, które pozostaną w pamięci na zawsze..                                                                         
      


Rose

Retrospekcja
-Spokojnie Pier, już prawie koniec- powiedziałam kończąc moje arcydzieło
Właśnie dzisiaj mój przyjaciel pozwolił mi stworzyć  pierwszy w jego życiu tatuaż, mam nadzieję, że nie ostatni. Za jego namową już za kilka tygodni przeprowadzam się z Berlina do Dortmundu, otwieram swój nowy, o wiele większy salon tatuażu w Dortmundzie i zaczynam nowe życie, bez zazdrosnych znajomych. Kupiłam sobie małe mieszkanie, zapewne nie będę w nim spędzała większość swojego czasu, bo go poświęcę na salon. Skąd u mnie zamiłowanie do dziar? Otóż gdy byłam małym brzdącem i mieszkałam z rodzicami w Berlinie, w małym jednorodzinnym domu. Pewnego dnia obok nas przeprowadził się mężczyzna, od razu na jego ciele zobaczyłam wspaniałe tatuaże, wcześniej powiedziałabym, że ten pan to wariat, ale wtedy gdy go ujrzałam coś we mnie drgnęło, spodobało mi się to. Zaczęłam od niżej niż amatorskich tatuaży, czyli zwykłe dziecięce rysuneczki, po kilku latach zdobyłam potrzebne uprawnienia i dziś robię to co kocham. Do dziś pamiętam, kiedy to tata wspierał mnie w moich marzeniach, a mama była wręcz przeciwna, myślała, że zostanę córeczką w szpileczkach, z tym to się troszkę pomyliła. Przyjaciele zwyczajnie mieli niezły ubaw z moich marzeń, ale odważyłam się marzyć, nawet wtedy gdy inni się ze mnie śmiali. Pogodziłam się z tym. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że przez przyjaciół zrobiłam się cholernie chamska! Mam nadzieję, ze zbiegam czasu i kilku osób się to zmieni.